Waarom ik kotsmisselijk word van oordelen die niemand uitspreekt (maar iedereen voelt)

Waarom ik kotsmisselijk word van oordelen die niemand uitspreekt (maar iedereen voelt)

Waarom dat ene "oh maar dit is allemaal héél groot" zo hard aankomt

Soms loopt er iemand de winkel in, kijkt rond en zegt met een licht verontschuldigende toon: "Oh maar dit is allemaal wel heel groot, hè." Ze bedoelen er niets mee, denk ik. Maar wat ze eigenlijk zeggen is: dit is niet normaal. Dit is een uitzondering. Dit is iets voor mensen die anders zijn.

Mijn team staat daar elke dag met liefde voor. We kennen onze merken, we kennen de pasvorm, we weten wat werkt voor een vrouw van maat 42, 48 of 54. En dan voel je in één zin dat iemand dat hele vak, die hele winkel, terugbrengt tot "oh maar dit is iets voor grote maten." Alsof wij een soort aparte categorie zijn waar je maar beter niet te dichtbij kunt komen.

Besmettelijk zijn we gelukkig niet. Maar het voelt soms wel zo.

Wat er achter een foto zit, zie je niet

Onlangs deelde ik een foto van een blije winnares. Een dame die shoptegoed had gewonnen en dat bij ons was komen ophalen. Ik was er blij mee, zij was er blij mee, het was een leuk moment.

En toen zag ik een reactie voorbijkomen die dat moment in één klap kleiner maakte. Iemand die vanachter haar scherm even snel een oordeel plaatste over hoe die vrouw eruitzag op de foto.

Wat diegene niet wist: dat die dame zich misschien heeft moeten overwinnen om überhaupt op de foto te gaan. Dat ze dat deed om mij een plezier te doen. Dat er moed voor nodig was, hoe klein dat ook klinkt.

Dat zie je niet op een foto. Dat zie je nooit op een foto.

Het oordeel kost niks. De schade is groter.

Ik snap dat mensen niet altijd nadenken. Dat een opmerking er "gewoon uit komt." Maar voor de persoon die het ontvangt, of die het over zichzelf leest, is het niet zomaar een opmerking. Het is een bevestiging van iets wat ze misschien al jaren met zich meedragen.

Bij Modezza proberen we elke dag het tegenovergestelde te doen. Niet oordelen over wat iemand draagt, welke maat ze hebben, of hoe ze eruitzien. Maar kijken naar wat iemand mooi maakt. Wat bij haar past. Wat haar een goed gevoel geeft als ze de winkel uitloopt.

Dat is niet ingewikkeld. Het is gewoon respect.

En nu?

Ik schrijf dit niet om iemand op zijn kop te geven. Ik schrijf het omdat ik denk dat we er allemaal wel eens bij stil mogen staan, inclusief ikzelf. Hoe snel hebben wij een mening klaar? Hoe weinig weten we eigenlijk van de situatie van een ander?

Kom gerust eens langs bij Modezza in Veldhoven. Niet om iets te kopen als je dat niet wilt, maar gewoon om te zien hoe het er bij ons aan toe gaat. Ik denk dat je aangenaam verrast bent.

🧡 Conny

Terug naar blog